ខិត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...បោះទៅហើយ,-ចោលទៅហើយ,-គ្រវែងទៅហើយ,-បាញ់ទៅហើយ (ដូច អាវិទ្ធ) ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...គឺ...បោះទៅហើយ... ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...បោះទៅហើយ, -ចោលទៅហើយ, -គ្រវែងទៅហើយ, -បាញ់ទៅហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ខិបតីតិ ខិត្តំ. ខិបីយតេតិ ខិត្តោ, ខិប បរណេ, តោ, ធាត្វន្តបលោបោ, ទ្វិត្តញ្ច. ខិបីយិត្ថាតិ ខត្តោ, ខិប ខិបនេ, តោ, ធាត្វន្ត- ព្យញ្ជនស្ស បររូបត្តំ. ឯវំ ឧបសគ្គវិបរិណាមវសេន បក្ខិត្តោ, ឧក្ខិត្តោ, និក្ខិត្តោ, វិក្ខិត្តោ, ឱក្ខិត្តោ, សង្ខិត្តោ. ខិបតីតិ ខិត្តា, តុបច្ចយោ, បស្ស តោ.