ខិប៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឆឌ្ឌនេ ខិបតិ "បោះទៅ, ចោល, ទម្លាក់ចោល..." ភូ. ។ ធាតុនេះ កាលណាមានឧបសគ្គនាំមុខ មានអត្ថន័យផ្សេងៗដូចតទៅនេះ៖ ១/ ឧក្ខិបតិ "លើកឡើង, ទូល (លើកទោស) ..." ។ រូបដទៃ ឧក្ខិត្តោ ឧក្ខិបិត្វា ឧក្ខេបកោ ឧក្ខេបនំ (ឧ+ខិប) ។ ២/ វិក្ខបតិ "រវើរវាយ, រាយមាយ, រសេមរសាម..." រូបដទៃ វិក្ខិត្តោ វិក្ខេបោ វិក្ខេបនំ (វិ+ខិប៑) ។ ៣/ អវក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ អវក្ខិត្តោ ឱក្ខិត្តោ អវក្ខេបោ (អវ+ខិប៑) ។ ៤/ សង្ខិបតិ "បំប្រួញ, ធ្វើឲ្យខ្លី, សង្ខេប..." រូបដទៃ សង្ខិត្តោ សង្ខិបិត្វា សង្ខេបោ (សំ+ខិប៑) ។ ៥/ បក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ បក្ខិត្តោ បក្ខិបិត្វា បក្ខិបិតុំ (ប+ខិប៑) ។ ៦/ និក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, តាំងទុក, លះបង់, ទុក, បញ្ចាំ" រូបដទៃ និក្ខិត្តោ និក្ខិបិត្វា និក្ខេបនំ (និ+ខិប៑) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ (ចុណ្ណីករណេ) ខិបតិ ខេបកោ "ធ្វើឲ្យល្អិត..." ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អព្យត្តសទ្ទេ ខិបតិ "ក្អក, គ្រហែម" ភូ. ។ អា. យទា ច ធម្មំ ទេសេន្តោ ខិបិ លោកគ្គនាយកោ "ព្រះអគ្គនាយកាលសំដែងព្រះធម៌ទេសនា ទ្រង់គ្រហែម"-ស. ។ ខិបិតសទ្ទ បុំ. "សូរគ្រហែម-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ខិបតិ ខិប្បំ "ធ្វើឲ្យល្អិត, កិន" ភូ. ។ ខិប្បំ អព្យ "ឆាប់, រហ័ស, លឿន" ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខេបេ ខិបុណាតិ "បោះទៅ, បង់ទៅ" សុ. ។ ខិប នបុំ. "អង្រុត" =មច្ឆបញ្ជរោ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ខេបេតិ ខេបយតិ "ធ្វើឲ្យល្អិត, បុក, កិន" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ ខិម្បតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" រុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឆឌ្ឌនេ ខិបតិ "បោះទៅ, ចោល, ទម្លាក់ចោល..." ភូ. ។ ធាតុនេះ កាលណាមានឧបសគ្គនាំមុខ មានអត្ថន័យផ្សេងៗដូចតទៅនេះ៖ ១/ ឧក្ខិបតិ "លើកឡើង, ទូល (លើកទោស) ..." ។ រូបដទៃ ឧក្ខិត្តោ ឧក្ខិបិត្វា ឧក្ខេបកោ ឧក្ខេបនំ (ឧ+ខិប) ។ ២/ វិក្ខបតិ "រវើរវាយ, រាយមាយ, រសេមរសាម..." រូបដទៃ វិក្ខិត្តោ វិក្ខេបោ វិក្ខេបនំ (វិ+ខិប៑) ។ ៣/ អវក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ អវក្ខិត្តោ ឱក្ខិត្តោ អវក្ខេបោ (អវ+ខិប៑) ។ ៤/ សង្ខិបតិ "បំប្រួញ, ធ្វើឲ្យខ្លី, សង្ខេប..." រូបដទៃ សង្ខិត្តោ សង្ខិបិត្វា សង្ខេបោ (សំ+ខិប៑) ។ ៥/ បក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ បក្ខិត្តោ បក្ខិបិត្វា បក្ខិបិតុំ (ប+ខិប៑) ។ ៦/ និក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, តាំងទុក, លះបង់, ទុក, បញ្ចាំ" រូបដទៃ និក្ខិត្តោ និក្ខិបិត្វា និក្ខេបនំ (និ+ខិប៑) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ (ចុណ្ណីករណេ) ខិបតិ ខេបកោ "ធ្វើឲ្យល្អិត..." ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អព្យត្តសទ្ទេ ខិបតិ "ក្អក, គ្រហែម" ភូ. ។ អា. យទា ច ធម្មំ ទេសេន្តោ ខិបិ លោកគ្គនាយកោ "ព្រះអគ្គនាយកាលសំដែងព្រះធម៌ទេសនា ទ្រង់គ្រហែម"-ស. ។ ខិបិតសទ្ទ បុំ. "សូរគ្រហែម-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ខិបតិ ខិប្បំ "ធ្វើឲ្យល្អិត, កិន" ភូ. ។ ខិប្បំ អព្យ "ឆាប់, រហ័ស, លឿន" ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខេបេ ខិបុណាតិ "បោះទៅ, បង់ទៅ" សុ. ។ ខិប នបុំ. "អង្រុត" =មច្ឆបញ្ជរោ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ខេបេតិ ខេបយតិ "ធ្វើឲ្យល្អិត, បុក, កិន" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឆឌ្ឌនេ ខិបតិ "បោះទៅ, ចោល, ទម្លាក់ចោល..." ភូ. ។ ធាតុនេះ កាលណាមានឧបសគ្គនាំមុខ មានអត្ថន័យផ្សេងៗដូចតទៅនេះ៖ ១/ ឧក្ខិបតិ "លើកឡើង, ទូល (លើកទោស) ..." ។ រូបដទៃ ឧក្ខិត្តោ ឧក្ខិបិត្វា ឧក្ខេបកោ ឧក្ខេបនំ (ឧ+ខិប) ។ ២/ វិក្ខបតិ "រវើរវាយ, រាយមាយ, រសេមរសាម..." រូបដទៃ វិក្ខិត្តោ វិក្ខេបោ វិក្ខេបនំ (វិ+ខិប៑) ។ ៣/ អវក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ អវក្ខិត្តោ ឱក្ខិត្តោ អវក្ខេបោ (អវ+ខិប៑) ។ ៤/ សង្ខិបតិ "បំប្រួញ, ធ្វើឲ្យខ្លី, សង្ខេប..." រូបដទៃ សង្ខិត្តោ សង្ខិបិត្វា សង្ខេបោ (សំ+ខិប៑) ។ ៥/ បក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ បក្ខិត្តោ បក្ខិបិត្វា បក្ខិបិតុំ (ប+ខិប៑) ។ ៦/ និក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, តាំងទុក, លះបង់, ទុក, បញ្ចាំ" រូបដទៃ និក្ខិត្តោ និក្ខិបិត្វា និក្ខេបនំ (និ+ខិប៑) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ (ចុណ្ណីករណេ) ខិបតិ ខេបកោ "ធ្វើឲ្យល្អិត..." ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អព្យត្តសទ្ទេ ខិបតិ "ក្អក, គ្រហែម" ភូ. ។ អា. យទា ច ធម្មំ ទេសេន្តោ ខិបិ លោកគ្គនាយកោ "ព្រះអគ្គនាយកាលសំដែងព្រះធម៌ទេសនា ទ្រង់គ្រហែម"-ស. ។ ខិបិតសទ្ទ បុំ. "សូរគ្រហែម-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ខិបតិ ខិប្បំ "ធ្វើឲ្យល្អិត, កិន" ភូ. ។ ខិប្បំ អព្យ "ឆាប់, រហ័ស, លឿន" ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខេបេ ខិបុណាតិ "បោះទៅ, បង់ទៅ" សុ. ។ ខិប នបុំ. "អង្រុត" =មច្ឆបញ្ជរោ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឆឌ្ឌនេ ខិបតិ "បោះទៅ, ចោល, ទម្លាក់ចោល..." ភូ. ។ ធាតុនេះ កាលណាមានឧបសគ្គនាំមុខ មានអត្ថន័យផ្សេងៗដូចតទៅនេះ៖ ១/ ឧក្ខិបតិ "លើកឡើង, ទូល (លើកទោស) ..." ។ រូបដទៃ ឧក្ខិត្តោ ឧក្ខិបិត្វា ឧក្ខេបកោ ឧក្ខេបនំ (ឧ+ខិប) ។ ២/ វិក្ខបតិ "រវើរវាយ, រាយមាយ, រសេមរសាម..." រូបដទៃ វិក្ខិត្តោ វិក្ខេបោ វិក្ខេបនំ (វិ+ខិប៑) ។ ៣/ អវក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ អវក្ខិត្តោ ឱក្ខិត្តោ អវក្ខេបោ (អវ+ខិប៑) ។ ៤/ សង្ខិបតិ "បំប្រួញ, ធ្វើឲ្យខ្លី, សង្ខេប..." រូបដទៃ សង្ខិត្តោ សង្ខិបិត្វា សង្ខេបោ (សំ+ខិប៑) ។ ៥/ បក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ បក្ខិត្តោ បក្ខិបិត្វា បក្ខិបិតុំ (ប+ខិប៑) ។ ៦/ និក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, តាំងទុក, លះបង់, ទុក, បញ្ចាំ" រូបដទៃ និក្ខិត្តោ និក្ខិបិត្វា និក្ខេបនំ (និ+ខិប៑) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ (ចុណ្ណីករណេ) ខិបតិ ខេបកោ "ធ្វើឲ្យល្អិត..." ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អព្យត្តសទ្ទេ ខិបតិ "ក្អក, គ្រហែម" ភូ. ។ អា. យទា ច ធម្មំ ទេសេន្តោ ខិបិ លោកគ្គនាយកោ "ព្រះអគ្គនាយកាលសំដែងព្រះធម៌ទេសនា ទ្រង់គ្រហែម"-ស. ។ ខិបិតសទ្ទ បុំ. "សូរគ្រហែម-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ខិបតិ ខិប្បំ "ធ្វើឲ្យល្អិត, កិន" ភូ. ។ ខិប្បំ អព្យ "ឆាប់, រហ័ស, លឿន" ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឆឌ្ឌនេ ខិបតិ "បោះទៅ, ចោល, ទម្លាក់ចោល..." ភូ. ។ ធាតុនេះ កាលណាមានឧបសគ្គនាំមុខ មានអត្ថន័យផ្សេងៗដូចតទៅនេះ៖ ១/ ឧក្ខិបតិ "លើកឡើង, ទូល (លើកទោស) ..." ។ រូបដទៃ ឧក្ខិត្តោ ឧក្ខិបិត្វា ឧក្ខេបកោ ឧក្ខេបនំ (ឧ+ខិប) ។ ២/ វិក្ខបតិ "រវើរវាយ, រាយមាយ, រសេមរសាម..." រូបដទៃ វិក្ខិត្តោ វិក្ខេបោ វិក្ខេបនំ (វិ+ខិប៑) ។ ៣/ អវក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ អវក្ខិត្តោ ឱក្ខិត្តោ អវក្ខេបោ (អវ+ខិប៑) ។ ៤/ សង្ខិបតិ "បំប្រួញ, ធ្វើឲ្យខ្លី, សង្ខេប..." រូបដទៃ សង្ខិត្តោ សង្ខិបិត្វា សង្ខេបោ (សំ+ខិប៑) ។ ៥/ បក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, ទម្លាក់ចុះ..." រូបដទៃ បក្ខិត្តោ បក្ខិបិត្វា បក្ខិបិតុំ (ប+ខិប៑) ។ ៦/ និក្ខិបតិ "ដាក់ចុះ, តាំងទុក, លះបង់, ទុក, បញ្ចាំ" រូបដទៃ និក្ខិត្តោ និក្ខិបិត្វា និក្ខេបនំ (និ+ខិប៑) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ (ចុណ្ណីករណេ) ខិបតិ ខេបកោ "ធ្វើឲ្យល្អិត..." ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អព្យត្តសទ្ទេ ខិបតិ "ក្អក, គ្រហែម" ភូ. ។ អា. យទា ច ធម្មំ ទេសេន្តោ ខិបិ លោកគ្គនាយកោ "ព្រះអគ្គនាយកាលសំដែងព្រះធម៌ទេសនា ទ្រង់គ្រហែម"-ស. ។ ខិបិតសទ្ទ បុំ. "សូរគ្រហែម-ស. ។