ខី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខយេ ខីយតិ ខិយ្យតិ ខីណា ខីយនំ "អស់, សូន្យ" ទិ. ។ ខយ បុំ. "ក្ស័យ អស់, សូន្យ ជាឈ្មោះនៃរោគកើតខាងក្នុង (រោគរីងរៃ), ឈ្មោះមគ្គផលនិព្វាន" ដូចបាលីថា រាគក្ខយោ-ស. ។ ខំ នបុំ. "ទទេ, សូន្យ, អាកាស" =តុច្ឆំ =សុញ្ញំ =វិត្តំ =រិត្តំ =អាកាសោ-ស. ។ ខីណា (<ខី+ត>ណ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ ខីយតិ ខិយ្យតិ "នៅ, អាស្រ័យ" ទិ. ។ ខយំ នបុំ. =និវេសនំ "និវេសន៍, ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" អា. រាជក្ខយំ "ព្រះរាជនិវេសន៍" យមក្ខយំ"លំនៅនៃយមរាជ"-ស. ។ ខំ នបុំ. "ឥន្រ្ទិយមានចក្ខុជាដើម, ជាទីអាស្រ័យនៃចក្ខុវិញ្ញាណជាដើម"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសកោធហឹសាសុ ខីយតិ-ខិយ្យតិ "នៅ, ក្រោធ, បៀតបៀន" ទិ. ។ អា. នាគទានេន ខីយន្តិ "ប្រជាជនទ. ក្រេវក្រោធព្រោះតែឲ្យដំរី ន័យមួយទៀតថា រមែងបៀតបៀន"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខយេ ខីណោតិ ខីណាតិ ខីណោ សង្ខយោ"អស់, សូន្យ" សុ. ។ អា. ខីណា ជាតិ "អស់ជាតិ, អស់កំណើត" ។ អយោគា ភូរីសង្ខយោ "ប្រាជ្ញាសាបសូន្យទៅ ព្រោះតែការមិនប្រកប (មិនមានព្យាយាម) "-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខយេ ខីយតិ ខិយ្យតិ ខីណា ខីយនំ "អស់, សូន្យ" ទិ. ។ ខយ បុំ. "ក្ស័យ អស់, សូន្យ ជាឈ្មោះនៃរោគកើតខាងក្នុង (រោគរីងរៃ), ឈ្មោះមគ្គផលនិព្វាន" ដូចបាលីថា រាគក្ខយោ-ស. ។ ខំ នបុំ. "ទទេ, សូន្យ, អាកាស" =តុច្ឆំ =សុញ្ញំ =វិត្តំ =រិត្តំ =អាកាសោ-ស. ។ ខីណា (<ខី+ត>ណ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ ខីយតិ ខិយ្យតិ "នៅ, អាស្រ័យ" ទិ. ។ ខយំ នបុំ. =និវេសនំ "និវេសន៍, ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" អា. រាជក្ខយំ "ព្រះរាជនិវេសន៍" យមក្ខយំ"លំនៅនៃយមរាជ"-ស. ។ ខំ នបុំ. "ឥន្រ្ទិយមានចក្ខុជាដើម, ជាទីអាស្រ័យនៃចក្ខុវិញ្ញាណជាដើម"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសកោធហឹសាសុ ខីយតិ-ខិយ្យតិ "នៅ, ក្រោធ, បៀតបៀន" ទិ. ។ អា. នាគទានេន ខីយន្តិ "ប្រជាជនទ. ក្រេវក្រោធព្រោះតែឲ្យដំរី ន័យមួយទៀតថា រមែងបៀតបៀន"-ស. ។