ខុជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកដើរទៅដែលគេគួរខ្ពើម, ឫអ្នកដល់នូវដំណើរដែលគេគួរខ្ពើម (គម); វិ. កុច្ឆិតំ វជ្ជតីតិ>ខុជ្ជោ ។ -ធាតុក គុ. មានធាតុនៃបុគ្គលគម, មានធាតុគម ។ -ឧត្តរា អ.ន ភិក្ខុនីឈ្មោះខុជ្ជុត្តរា ។ បុំ. មនុស្សគម (ដូច គណ្ឌុល) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកដើរទៅដែលគេគួរខ្ពើម, ឬអ្នកដល់នូវដំណើរដែលគេគួរខ្ពើម (គម); វិ. កុច្ឆិតំ វជ្ជតីតិ>ខុជ្ជោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុច្ឆិតំ វជតីតិ ខុជ្ជោ គណ្ឌុលោ, កុបុព្វ - វជ គតិយំ, ណោ, កស្ស ខោ, ជស្ស ទ្វិត្តំ, វលោបោ.