ខុទ្ទក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តូច ។ -គ្គាមភោជក បុំ. អ្នកបរិភោគនូវសួយក្នុងស្រុកតូច (មេស្រុក); វិ. ខុទ្ទកគ្គាមំ ភុញ្ជតីតិ>ខុទ្ទកគ្គាមភោជកោ ។ -មហន្ត គុ. ទាំងតូចទាំងធំ ។ -មហល្លកទារក បុំ. ទារកតូចនិងទារកធំ, ក្មេងតូចនិងក្មេងអ្នកកាន់យកនូវភាវៈនៃខ្លួនជាមនុស្សធំ ។ -វគ្គុលិយ បុំ. ប្រចៀវតូច ។ -សាខា ឥ. មែកតូច ។ -សាខាភញ្ជន នបុំ. កិ.កាច់នូវមែកតូច, កិ.បំបាក់នូវមែកតូច ។ -សោណ្ឌី ឥ. ត្រពាំងទឹកតូច ។ -ច្ឆិទ្ទកវាតបាន នបុំ. បង្អួចមានប្រហោងតូច ។
បទានុក្រមធម្មបទ
តូច ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ខុទ្ទំ ករោន្តីតិ ខុទ្ទកា, ខុទ្ទសទ្ទូបបទ - ករ ករណេ, ក្វិ.