ខុភ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សញ្ចលនេ ខោភតិ សង្ខោភតិ ខុព្ភតិ សង្ខុព្ភតិ ខោភោ សង្ខោភោ "កំរើក, រញ្ជួយ, ជ្រួលជ្រើម, ឆោឡោ, កំរើកព្រម" ភូ. ទិ. ។ ការិត. ខោភេតិ ខោភយតិ ។ អា. ហត្ថិនាគេ បទិន្នម្ហិ ខុព្ភិត្ថ នគរំ តទា "កាលដែលទ្រង់ប្រទានដំរីហើយ ក្រុង (អ្នកក្រុង) ឆោឡោឡើងហើយក្នុងកាលនោះ"-ស. ។