ខេឡ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សភាវៈរមែងអស់ទៅ, ទឹកមាត់ (ដូច លាលា); វិ. ខីយតីតិ>ខេឡោ ។ -បិណ្ឌ បុំ. ដុំនៃទឹកមាត់ ។ -សឹឃានិកាទិអសុចិមក្ខិតដ្ឋាន នបុំ. ទីដែលប្រឡាក់ហើយដោយវត្ថុមិនស្អាតមានទឹកមាត់និងទឹកសម្បោរជាដើម, ទីគឺអសុចិមានទឹកមាត់និងទឹកសម្បោរជាដើមប្រឡាក់ហើយ ។ -អាទិ គុ. មានទឹកមាត់ជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សភាវៈរមែងអស់ទៅ (ទឹកមាត់); វិ. ខីយតីតិ>ខេឡោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ខេឡតិ គច្ឆតីតិ ខេឡោ, ខេឡ គតិយំ, អ. ខលតិ ចលតីតិ ខេឡោ, ខល ចលនេ, ណោ, អស្សេ, ឡត្តំ. ខំ អាកាសំ អលតិ គច្ឆតីតិ ខេឡោ, ខសទ្ទូបបទ - អល គតិម្ហិ, អ, អស្សេ. ខំ អាកាសំ ឥលតិ គច្ឆតីតិ ខេឡោ, ខសទ្ទូបបទ - ឥល គតិម្ហិ, អ, ឥស្សេ. ខីយតីតិ ខេឡោ លាលា, ខី ខយេ, ខីមិបីចុមាវាកាហិ ឡោតិអាទិនា មោគ្គល្លាន- សុត្តេន ឡោ. ខេឡិយតិ អជ្ឈោហរិយតីតិ ខេឡោ, ខេឡ ភក្ខនេ, អ.