គគន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីជាទីទៅនៃសត្វមានសត្វស្លាបជាដើម ។ (អាកាស); វិ. គច្ឆន្តេត្ថ វិហង្គមាទយោតិ>គគនំ ។ -តល នបុំ. ផ្ទៃនៃអាកាស ។ -មជ្ឈ បុំ., នបុំ. កណ្តាលនៃអាកាស ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីជាទីទៅនៃសត្វមានសត្វស្លបជាដើម (អាកាស); វិ. គច្ឆន្តេត្ត វិហង្គមាទយោតិ>គគនំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិហង្គមាទយោ គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ គគនំ អន្តលិក្ខំ, គមុ គតិម្ហិ, យុ, ឩនាទយោតិ សុត្តេន នោ វា, មស្ស គោ. ទេវា គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ គគនំ, គមុ គតិម្ហិ, យុ, គស្ស ទ្វិត្តំ, មលោបោ.