គជ្ជ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សទ្ទេ គជ្ជតិ គជ្ជនំ គជ្ជិតុំ គជ្ជិត្វា "ចេញសំឡេង, ស្រែក, កំទរ, សន្ធាប់, គ្រហឹម" ភូ. ។ អា. គជោ គជ្ជតិ "ដំរីស្រែកខ្ទរ" ។ មេឃោ គជ្ជតិ "មេឃគ្រហឹម" ។ គជ្ជិតុំ សមត្ថោ "អាចសន្ធាប់"-ស. ។