គណ្ឌ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពក, បូស, ដុំ, (ដូច ផោដ, បោដ), ថ្ពាល់ (ដូច កបោល) អ.ន. ឧយ្យានបាលឈ្មោះគណ្ឌៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពក, បូស, ដុំ, ថ្ពាល់ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុនភាវំ [សូនភាវំ] គច្ឆតីតិ គណ្ឌោ ព្យាធិ វទនេកទេសោ, គមុ គតិយំ, មនន្តា ឌោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឌោ, មស្ស ណោ. គណ្ឌតិ អនេនាតិ គណ្ឌោ កដោ, គណ្ឌ វទនេកទេសេ, អ. គណ្ឌន្តិ សន្និចយន្តិ បុព្វាទយោ ឯត្ថាតិ គណ្ឌោ, គឌិ សន្និច្ចយេ, កោ, និគ្គហីតាគមោ, កលោបោ, វគ្គន្តត្តំ. ធាត្វត្ថ- សង្គហេ បន គណ្ឌតិ សន្និចយតិ សមូហំ ករោតិ ឯត្ថាតិ គណ្ឌោតិ វិគ្គហោ កតោ. វទនេកទេសេ គណឌតិ បវត្តតីតិ គណ្ឌោ, គណ្ឌី វា, គឌិ វទនេកទេសេ, អ, និគ្គហីតាគមោ.