គណ្ឌុប្បាទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
<គណ្ឌ+ឧ+បទ+ណ = សត្វញ៉ាំងវត្ថុប្រាកដស្មើដោយពកនៃផែនដីឲ្យកើតឡើង, សត្វជន្លេន (ដូច មហីលតា); វិ. គណ្ឌំ បឋវិយា គណ្ឌសទិសំ ឧប្បាទេន្តីតិ>គណ្ឌុប្បាទា, គណ្ឌំ វច្ចសន្និចយំ ឧប្បាទេតីតិ វា>គណ្ឌុប្បាទោ) (យោជនាវិន័យ និងសុចិ) ។ -យោនី ឥ.<កំណើ់តនៃជន្លេន (កំណើតនៃឫសដី) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គណ្ឌំ វច្ចសន្និចយំ ឧប្បាទេតីតិ គណ្ឌុប្បាទោ មហីលតា, គណ្ឌសទ្ទូបបទ - ឧបុព្វ - បទ គតិយំ, ណោ.