គត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទៅហើយ, ដល់ហើយ ។ -ការណ នបុំ. ហេតុនៃ...ទៅហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...ទៅហើយ ។ -គតដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃ...ទៅហើយៗ ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃ...ទៅហើយ ។ -ត្ត នបុំ. ភាវៈជាអ្នកទៅហើយ ។ -ទហរ បុំ. ភិក្ខុកម្លោះអ្នកទៅហើយ ។ -ទិវស បុំ., នបុំ. ថ្ងៃនៃ...ទៅហើយ ។ -អទ្ធ គុ. មានផ្លូវឆ្ងាយដល់ហើយ ។ -អទ្ធី បុំ. អ្នកមានផ្លូវឆ្ងាយដល់ហើយ ។ -ប្បច្ចយ បុំ. បច្ច័យនៃ...ទៅហើយ, បច្ច័យគឺភាវៈនៃ...ជាអ្នកទៅហើយ ។ -បុព្វ គុ. ធ្លាប់ទៅហើយ, ទៅហើយក្នុងកាលមុន ។ -បុរិស បុំ. បុរសអ្នកទៅហើយ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ... ជាអ្នកទៅហើយ ។ -មត្ត បុំ. ផ្លូវនៃ...ទៅហើយ ។ -វយ គុ. អ្នកមានវ័យដល់ហើយ, អ្នកមានវ័យទៅហើយ ។ -វេលា ឥ. វេលានៃ...ទៅហើយ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការទៅ, ការដើរ, ការស្ទុះទៅ, សព្ទនេះជាអត្ថនៃធាវនសព្ទ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អគច្ឆិ អគច្ឆីយិត្ថាតិ វា គតោ, គមុ គតិម្ហិ, តោ, មលោបោ. ឯវំ ឧបសគ្គវិបរិណាមវសេន អាគតោ ឧគ្គតោ ទុគ្គតោ និគ្គតោ វិគតោ សុគតោ សង្គតោ អនុគតោ អបគតោ អវគតោ ឧបគតោ អធិគតោ.