គទ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វិយត្តយំ វាចាយំ គទតិ "ពោល, និយាយ, ពោលច្បាស់" ភូ. អាគទនំ គទិតំ អាគទោ បុំ. នបុំ. "ពាក្យ, សំដី, វោហារ របស់អ្នកប្រាជ្ញ" ។ តថាគតោ បុំ. "ព្រះតថាគត, ព្រះនាមនៃព្រះពុទ្ធ មានវោហារច្បាស់លាស់, មានសំដីត្រឹមត្រូវ" វិ. តថោ អាគទោ ឯតស្សាតិ តថាគតោ-ស. (តថ+អាគទ) ។ សុគតោ បុំ. "ព្រះសុគត, ព្រះបរមនាមនៃព្រះពុទ្ធពោលល្អ, វោហារក្បោះក្បាយ" វិ. សុដ្ឋុ គទតីតិ សុគតោ-ស. (ទ>ត) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទេវសទ្ទេ គទេតិ គទយតិ "សូរភ្លៀង, សន្ធឹកមេឃ មេឃគ្រហឹម..." ចុ. ។