គន្តព្វ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺ...គប្បីទៅ,-គួរទៅ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺ...គប្បីទៅ, -ត្រូវទៅ, -គួរទៅ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

អគច្ឆីយិត្ថ គច្ឆីយតិ គច្ឆីយិស្សតិ គមិតព្វោតិ វា គន្តព្វោ, គមុ គតិម្ហិ, តព្វោ, គមខនហនាទីនំ តុំតព្វាទីសុ នឥតិ មស្ស នោ.