គន្ធ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ក្លិន, គ្រឿងក្រអូប (ដូច ឃាយនីយ), ក្លិនជាអារម្មណ៍ម្យ៉ាង, ឈ្មោះត្រកូលដំរីម្យ៉ាង, ក្លិនជាទានវត្តម្យ៉ាង ។ -កុដិ ឥ. កុដិដែលគេប្រោះព្រំហើយដោយក្លិនដ៏ជាទិព្វ (គន្ធកុដិ, កុដិមានក្លិន); វិ. ទិព្វគន្ធេហិ បរិភាវិតា កុដិ>គន្ធកុដិ ។ -កុមារ បុំ. ឈ្មោះគន្ធកុមារ ឬ កុមារឈ្មោះគន្ធៈ ។ -គហណភយ នបុំ. កិ.ខ្លាចអំពីកិ.កាន់យកនូវក្លិន ។ -ចុណ្ណាទិ គុ. (វត្ថុ) មានវត្ថុមានក្លិន និងលំអិតជាដើម ។ -ជាត នបុំ. គន្ធជាត, គុ. មានក្លិនកើតហើយ ។ -តណ្ហា ឥ. សេចក្ដីប្រាថ្នាក្នុងក្លិន ។ -តេលប្បទីប នបុំ. ប្រទីបដ៏ពេញដោយប្រេងមានក្លិន ។ -បញ្ចង្គុលិក គុ. កម្មដែលបុគ្គលធ្វើដោយម្រាម៥ គឺបុគ្គលចឹម (លាប, ចុច) ដោយវត្ថុមានក្លិន ។ -បុប្ផាទិហត្ថ គុ. មានវត្ថុមានក្លិន និងផ្កាជាដើមក្នុងដៃ ។ -ភាជន នបុំ. ភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុមានក្លិន, ភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវគ្រឿងក្រអូប ។ -មាលា ឥ. វត្ថុមានក្លិននិងផ្កាកម្រង, គ្រឿងក្រអូបនិងផ្កាកម្រង ។ -មាលាទិបូជា ឥ. កិ.បូជាដោយវត្ថុមានគ្រឿងក្រអូបនិងផ្កាកម្រងជាដើម, កិ.បូជាដោយវត្ថុមានវត្ថុមានក្លិន និងផ្កាកម្រងជាដើម ។ -មាលាទិហត្ថ គុ. មានវត្ថុមានក្លិននិងផ្កាកម្រងជាដើមក្នុងដៃ; វិ. គន្ធោ ច មាលា ច>គន្ធមាលា, គន្ធមាលា អាទិ យស្ស តំ>គន្ធមលាទិ, គន្ធមាលាទិ ហត្ថេសុ យេសំ តេ>គន្ធមាលាទិហត្ថា ។ -មាលាវត្ថភេសជ្ជាទិហត្ថ គុ. មានវត្ថុមានក្លិន និងផ្កាកម្រង និងសំពត់ និងភេសជ្ជៈជាដើមក្នុងដៃ ។ -រសលោភ បុំ. សេចក្ដីលោភក្នុងក្លិននិងរស, សេចក្ដីជាប់ចិត្តក្នុងក្លិននិងរស ។ -រហិត គុ. វៀរហើយចាកក្លិន, ប្រាសហើយចាកក្លិន ។ -វាត បុំ. ខ្យល់ដ៏លាយដោយវត្ថុមានក្លិន, ខ្យល់ដែលលាយហើយដោយគ្រឿងក្រអូប ។ -វាសបុប្ផធូប នបុំ. វត្ថុមានក្លិន និងវត្ថុជាគ្រឿងអប់ និងផ្កា និងធូប, គ្រឿងក្រអូបនិងគ្រឿងអប់ និងផ្កា និងធូប ។ -សាលិតណ្ឌុលភត្ត នបុំ. ភត្តដែលបុគ្គលចំអិនដោយអង្ករ នៃស្រូវសាលីមានក្លិនក្រអូប ។ -សេដ្ឋី បុំ. សេដ្ឋីឈ្មោះគន្ធៈ ។ គុ. តិច, តួច (ដូច ថោក) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ក្លិន, គ្រឿងក្រអូប ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គំ ញាណំ ធារេតីតិ គន្ធោ គន្ថោ, គំបុព្វ - ធា ធារណេ, អ. គន្ធតេ អទ្ទតេតិ គន្ធោ, គន្ធ អទ្ទនេ. បេសុញ្ញំ ករោន្តំ វិយ គន្ធយតិ ករោតិ បដិច្ឆន្នំ វា បុប្ផផលាទិំ ឥទមេត្ថ អត្ថីតិ បេសុញ្ញំ ឧបសំហរន្តោ វិយ បកាសេតីតិ គន្ធោ, គន្ធ បេសុញ្ញករណេ, អ. សត្តេ គន្ធេតីតិ គន្ធោ, គន្ធ គន្ធនេ, កោ. វាតេន នីយមានោ ហុត្វា គច្ឆតិ តំ វា តំ ឋានំ វាតេន គច្ឆតីតិ គន្ធោ, គន្ធកោ, គមុ គតិម្ហិ, ខាទាមគមានំ ខន្ធន្ធគន្ធា. អត្តនោ និស្សយំ គន្ធេតិ សូចេតីតិ គន្ធោ. គន្ធ សូចនេ, កោ. ធាត្វត្ថសង្គហេ បន អត្តនោ អាធារំ [វត្ថុំ] គន្ធេតិ សូចេតិ បកាសេតីតិ គន្ធោ. គន្ធេតិ ឆិន្ទតិ អញ្ញមញ្ញន្តិ [គន្ធយតិ ឆិន្ទតិ មនាបគន្ធោ សុគន្ធភាវេន ទុគ្គន្ធំ, អមនាបគន្ធោ ច ទុគ្គន្ធភាវេន សុគន្ធន្តិ អត្ថោ] វា គន្ធោតិ វិគ្គហោ កតោ, គន្ធ សូចឆេទនេសុ. គាវេន វាតេន ធារីយតីតិ គន្ធោ, គោសទ្ទូបបទ - ធរ ធារណេ, អ, ធរស្ស ធាទេសោ, និគ្គហីតាគមោ. គច្ឆន្តោ ធរីយតេ សោតិ គន្ធោ, គមសទ្ទូបបទ - ធរ ធារណេ, អ, ធរស្ស ធាទេសោ, មស្ស នោ. សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ បន គមុធរធាតុទ្វយវសេនបិ គន្ធសទ្ទត្ថោ វត្តព្វោ គច្ឆន្តោ ធរិយតីតិ គន្ធោឥតិ, អាហ ច គច្ឆន្តោ ធរិយតីតិ គន្ធោ សូចនតោបិ វាតិ, គន្ធសទ្ទោ ច ឧប្បគន្ធថេនោតិ ឯត្ថ ឆេទនេ វត្តតីតិ ទដ្ឋព្វោតិ វុត្តំ. គន្ធសទ្ទោ នានាធាតុវសេន អនេកវិគ្គហវាចកោ, វុត្តចេតំ សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ គន្ធាធាតុវសា ចាបិ, គមុធាតុវសេន វា គមុធាធាតុតោ វាបិ, គន្ធសទ្ទគតិំ វទេតិ.