គន្ធកុដិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កុដិដែលគេប្រោះព្រំហើយដោយក្លិនដ៏ជាទិព្វ (គន្ធកុដិ); វិ. ទិព្វគន្ធេហិ បរិភាវិតា កុដិ>គន្ធកុដិ ។ -ថូបិកា ឥ. កំពូលនៃគន្ធកុដិ ។ -ប្បមុខ គុ. ទីចំពោះមុខនៃគន្ធកុដិ, ទីចំមុខនៃ... ។ -អាទិមុខ គុ. ទីមានមុខឆ្ពោះទៅកាន់គន្ធកុដិ, ទីមានមុខបែរទៅកាន់គន្ធកុដិ ។ ព្រះគន្ធកុដី ជាទីគង់នៃព្រះសាស្ដា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កុដិដែលគេប្រោះព្រំហើយដោយក្លិនដ៏ជាទិព្វ (គន្ធកុដិ); វិ. ទិព្វគន្ធេហិ បរិភាវិតា កុដិ>គន្ធកុដិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទិព្វគន្ធេហិ បរិភាវិតា កុដិ គន្ធកុដិ.