គរ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេចនេ គរតិ "ស្រោច, បាច, ប្រោះព្រំ" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឧគ្គមេ គរតិ គរេតិ គរយតិ "ឡើងទៅលើ, ទៅខ្ពស់, នៅខ្ពស់" ភូ. ចុ. ។ គរុ បុំ. គ្រូ, ជាឈ្មោះនៃបុគ្គលគួរគោរពទាំងអស់មានមាតាបិតាគ្រូអាចារ្យជាដើម នៅខាងលើ ឬ ធ្ងន់ ។ គារវ បុំ. "សេចក្ដីលំអុតលំឱន ការឱនលំទោន, ការយកចិត្តទុកដាក់, សេចក្ដីគោរព" វិ. គរូនំ ភាវោ គារវោ=តេសុ គរុករណំ (គុរ+ណ មង្គល. ៣/៩៥៣) ។