គាថា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទជាតិនៃបុគ្គលពោល (គាថា); វិ. គិយតិ កថិយតីតិ>គាថា ។ -បទ នបុំ. បទនៃគាថា, បទគឺគាថា ។ -បរិយោសាន នបុំ. កាលជាទីបំផុតចុះជុំវិញនៃគាថា ។ -មត្ត គុ. ពាក្យត្រឹមតែគាថា ។ -ភេទ បុំ. សេចក្ដីផ្សេងនៃគាថា ។ -មត្ត គុ. ពាក្យត្រឹមតែគាថា, ពាក្យមានគាថាជាប្រមាណ ។ -អ វសាន នបុំ. (<គាថា+អវសាន) កាលជាទីបំផុតចុះនៃគាថា ។ -វចន នបុំ. ពាក្យនៃគាថា ។ របៀបពាក្យដែលគួរសរសើរ (ដូច បជ្ជ) ។ ការទំលាយ ឬ បញ្ចេញនៅវាចា (ដូច វចីភេទ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សទ្ទជាតិដែលបុ. ពោល (គាថា); វិ. គិយតិ កថិយតីតិ>គាថា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គាយតីតិ គាថា, គា សទ្ទេ, ថោ, ឥត្ថិយំ អា, មោគ្គល្លានេ ថក្បច្ចយោ. គាយិតព្វាតិ វា គាថា, គា សទ្ទេ, ថបច្ចយោ. គំ ញាណំ តិដ្ឋតិ ឯត្ថាតិ គាថា, គោសទ្ទូបបទ - ឋា គតិនិវត្តិម្ហិ, ក្វិ, ឋស្ស ថោ. គមិតព្វា ពន្ធិតព្វាតិ គាថា, គមុ ពន្ធនេ, ថោ, មលោបោ.