គារវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(នបុំ., បុំ.) ភាវៈនៃសេចក្ដីគោរព ឬ សេចក្ដីគោរព; វិ. គរុស្ស ភាវោ>គារវំ, គរុ ឯវ វា>គារវោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃសេចក្តីគោរព ឬសេចក្តីគោរព; វិ. គរុស្ស ភាវោ>គារវំ, គរុ ឯវ វា>គារវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គរុនោ គុរុនោ វា សីលាទីហិ គុណេហិ សព្វជនេហិ គរុកាតព្វស្ស ភាវោ គារវោ, ណ វិសមាទីហីតិ ភាវត្ថេ ណោ, អាទិវុទ្ធិ ហោតិ, អាត្តញ្ចាតិ វា ឧការស្ស អាត្តំ, ឱ សរេ ចាតិ សុត្តេ ចសទ្ទគ្គហណេន ឧការស្ស អវាទេសោ. អជ្ជវមទ្ទវ- គារវសទ្ទា បន បុន្នបុំសកលិង្គា, អជ្ជវោ ច មទ្ទវោ ច, អជ្ជវមទ្ទវំ, គារវោ ច និវាតោ ច, សហ អាវជ្ជិតេ ថូបេ, គារវំ ហោតិ មេ តទាតិ ច អាទិទស្សនតោ.