គីវា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អវយវៈជាគ្រឿងពោល (ក, សំណង); វិ. គាយន្តិ ឯតាយាតិ>គីវា ។ ក (ដូច កណ្ឋ, គល), សំណង, បំណុល (ដូច ឥណ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អវយវៈជាគ្រឿងពោល (ក, សំណង); វិ. គាយន្តិ ឯតាយាតិ>គីវា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គាយន្តិ ឯតាយាតិ គីវា សិរោធរា, គា សទ្ទេ, គាត្វីវោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឦវោ, ថិយំ អា. គីវា វិយាតិ គីវា ឥណំ, ឧបមានត្ថ ណោ.