គុណសទ្ទ

នេត្តិហារត្ថទីបនី

សព្ទដែលប្រព្រឹត្តទៅដោយមានគុណ (វិសេសនៈ) ជាហេតុ ។ វិ. គុណនិមិត្តេន បវត្តោ សទ្ទោ គុណសទ្ទោ ។ ឧ. ធវលោ គច្ឆតិ "គោស កំពុងទៅ" ។