គុណាតិរេកសម្បទា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងដល់ព្រមដោយទក្ខិណេយ្យ-បុគ្គលអ្នកមានគុណដ៏ក្រៃលែង, កិ.ដល់ព្រមគឺ ទក្ខិណេយ្យបុគ្គលអ្នកមានគុណដ៏ច្រើន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងដល់ព្រមដោយទក្ខិណេយ្យបុគ្គលអ្នកមានគុណដ៏ក្រៃលែង, កិ.ដល់ព្រមគឺទក្ខិណេយ្យបុគ្គលអ្នកមានគុណដ៏ច្រើន ។