គុណាធារ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បុគ្គលមានគុណជាទីអាស្រ័យ (ដូច គុណនិស្សយ) សព្ទនេះជាអត្ថនៃទព្វសព្ទ ។