គូថ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សភាវៈដែលជនបិទបាំងព្រោះភាវៈនៃវត្ថុនោះជារបស់បដិកូល (គូថ, លាមក, អាចមន៍); វិ. បដិកូលត្តា គោបិយតីតិ>គូថោ ។ -អាវាដ បុំ. រណ្ដៅដ៏ពេញដោយលាមក ។ -កលល នបុំ. ភក់ដ៏លាយហើយដោយលាមក; វិ. គូថេហិ សំសដ្ឋំ កលលំ>គូថកលលំ ។ -កូប បុំ. រណ្ដៅដ៏ពេញដោយលាមក ។ -និរយ នបុំ. នរកដ៏ពេញដោយលាមក, គូថនរក ។ -បិណ្ឌ បុំ. ដុំនៃលាមក, ដុំនៃគូថ ។ -ភក្ខ គុ. មានលាមកជាចំណី, មានលាមកជារបស់ស៊ី, មានលាមកជាភក្សាហារ ។ -សូករបាតិកា ឥ. កូននៃជ្រូកស៊ីនូវលាមក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សភាវៈដែលជនបិទបាំងព្រោះភាវៈនៃវត្ថុនោះជារបស់បដិកូល (គូថ, លាមក, អាចម៍); វិ. បដិកូលត្តា គោបិយតីតិ>គូថោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គូថតីតិ គូថោ ករីសំ, គូថ ករីសុស្សគ្គេ, អ. បដិកូលត្តា គោបិយតីតិ គូថោ, គុប គោបនិន្ទាសុ, ថក៑ ថោ វា, ទីឃោ, បលោបោ. គូថគតន្តិបិ បាឋោ, គតសទ្ទោ តព្ភាវវុត្តិយំ ហោតិ.