គេលញ្ញ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អាពាធ, រោគ, ជំងឺ (ដូច គទ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

គិលានស្ស ភាវោ គេលញ្ញំ, ណ្យោ, ឥស្ស ឯត្តំ, ន្យស្ស ញាទេសោ, ទ្វិត្តំ, រស្សោ.