គោចរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) ជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃឥន្ទ្រិយ (គោចរ, អារម្មណ៍, ចំណី ដូច អាលម្ព); វិ. គោ ចរតិ បវត្តតិ ឯត្ថាតិ>គោចរោ ។ ម្យ៉ាងទៀត អាហារគឺសត្វគប្បីបានក្នុងទីជាទីត្រេចទៅដូចជា ទីត្រាច់ទៅនៃគោ ។ -គ្គាម បុំ. គោចរគ្រាម (ស្រុកជាទីត្រាច់ទៅដូចទីជាទីត្រាច់ទៅនៃគោ) ។ -អជ្ឈត្តសង្ខាត គុ. ពោលគឺធម៌ជាខាងក្នុងជាអារម្មណ៍, ពោលគឺធម៌ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងក្នុងជាអារម្មណ៍ជាទីចរទៅនៃឥន្ទ្រិយ ។ -ភូមិ ឥ. គោចរភូមិ, ភូមិជាទីត្រាច់ទៅនៃគោ ។ -សម្បជញ្ញ នបុំ. សេចក្ដីដឹងច្បាស់គឺអារម្មណ៍, សេចក្ដីដឹងច្បាស់គឺអារម្មណ៍ជាទីចរទៅនៃឥន្ទ្រិយ, សេចក្ដីដឹងច្បាស់ដោយអំណាចនៃអារម្មណ៍, សេចក្ដីដឹងច្បាស់ដោយអំណាចនៃអារម្មណ៍ជាទីចរទៅនៃឥន្ទ្រិយ ។ -សម្បន្ន គុ. មានគោចរដល់ព្រមហើយ, ដល់ព្រមហើយដោយគោចរ, ដល់ព្រមហើយដោយចំណី ។ -សង្ខាត គុ. ពោលគឺអារម្មណ៍, ពោលគឺធម៌ជាទីត្រាច់ទៅនៃឥន្ទ្រិយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) ជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃឥន្ទ្រិយ (គោចរ, អារម្មណ៍, ចំណី); វិ. គោ ចរតិ បវត្តតិ ឯត្ថាតិ>គោចរោ ។ ម៉្យាងទៀត អាហារគឺសត្វគប្បីបានក្នុងទីជាទីត្រេចទៅដូចជាទីត្រាច់ទៅនៃគោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គាវោ ឥន្ទ្រិយានិ ចរន្តិ ឯត្ថាតិ គោចរោ គោចរំ អារម្មណំ, វិគ្គហោយំ លហុកនយោ, គរុកនយោ បនាយំ :- ចរន្តិ ឯត្ថាតិ ចរោ, ចរ ចរណេ, អ. គុន្នំ ចរោ គោចរោ. គោសុ ឥន្ទ្រិយេសុ ចរតីតិ គោចរំ, គោសទ្ទូបបទ - ចរ ចរណេ, អ.