គោតម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជនជាកូនចៅនៃមុនីឈ្មោះគោតម (សមណៈឈ្មោះគោតម, ព្រះពុទ្ធជាគោតម); វិ. គោតមស្ស មុនិនោ អបច្ចំ>គោតមោ ។ -គោត្ត នបុំ. គោត្រ, គោត្រនៃជនឈ្មោះគោតមៈ ។ -សាវក បុំ. សាវ័កនៃព្រះពុទ្ធជាគោតម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជនជាកូនចៅនៃមុនីឈ្មោះគោតម (សមណៈឈ្មោះគោតម, ព្រះពុទ្ធជាគោតម); វិ. គោតមស្ស មុនិនោ អបច្ចំ>គោតមោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គោត្តំ តមតិ ភូសេតិ ឯតេនាតិ គោតមោ, គោត្តសទ្ទូបបទ - តម ភូសនេ, អបច្ចយោ, ត្សំយោគលោបោ. គោតមស្ស មុនិនោ អបច្ចំ គោតមោ, ណោ វាបច្ចេតិ ណោ. អតិសយេន គោ គោតមោ, វិសេសតទ្ធិតេ តមបច្ចយោ.