ឃដ្ដ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សង្ឃាតេ ឃដ្ដេតិ ឃដ្ដយតិ "រួមគ្នា, តជាប់គ្នា, ប៉ះពាល់, ទង្គិច" ចុ. ។ ឃដោ "ក្អម, ឆ្នាំង" =កុម្ភោ, ដូចពាក្យថា បានីយឃដោ "ក្អម ដាក់ទឹកផឹក" ឆិទ្ទឃដោ "ក្អមធ្លុះ" ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ ឃដោ គឺ ឃដោ ឃដី កុម្ភោ កុម្ពី តុណ្ឌិកីរោ ឧក្ខលិ-ស. ។ ឃដា ឥ. ពួក, ហ្វូង, ប្រជុំ, កង" =សមូហោ, ដូចពាក្យថា មច្ឆឃដា "ហ្វូងត្រី" ជាដើម-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចលនេ ឃដ្ដេតិ ឃដ្ដយតិ "កំរើក, ញាប់ញ័រ" ចុ. ។