ឃន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុំ., គុ.) ដុំ, តាន់, មេឃ (ដូច អម្ពុធរ) ។ -ករកវស្ស នបុំ. ភ្លៀងធ្វើនូវភាវៈជាដុំ, គ្រឿងធ្វើឲ្យជាដុំ, (ភ្លៀងព្រិល) ។ -កោដិមរត្តសុវណ្ណ នបុំ. មាសឆ្អិនគួរដល់កិ.ដំឲ្យជាដុំ, មាសឆ្អិន (មាសក្រហម) គួរដល់កិ.ផែឲ្យជាដុំ. មាសឆ្អិនមានកំពូលដ៏តាន់ ។ -កោដិម គុ. មានកិ.ផែឲ្យជាដុំ. គួរដល់កិ.ដំឲ្យជាដុំ, មានកំពូលដ៏តាន់ ។ -ឃនដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃសាច់ជាដុំៗ, ទីជាទីតាំងនៃសាច់ជាដុំៗ ។ -មដ្ឋក អ.ន ឈ្មោះឃនមដ្ឋកៈ ។ -មំស នបុំ. សាច់ជាដុំ, សាច់ចំឡក ។ -រត្តសុវណ្ណផលិកប្បវាឡមយ គុ. ជាវិការៈនៃមាសឆ្អិនជាដុំ និងកែវភលិក និងកែវប្រពាឡ, សម្រេចហើយដោយមាសឆ្អិនដ៏តាន់ និងកែវផលិក និងកែវប្រពាឡ ។ -រត្តសុវណ្ណមយ គុ. ជាវិការៈនៃមាសឆ្អិនជាដុំ, ដែលបុគ្គលធ្វើហើយដោយមាសឆ្អិនជាដុំ ។ -វស្ស នបុំ. ភ្លៀងជាដុំ, ភ្លៀងព្រិល ។ -វាស គុ. មានប្រទេសជាទីនៅដ៏ណែន, មានប្រទេសជាទីនៅដ៏តាន់តាប់, មានទីជាទីនៅដ៏កុះករ ។ -សុវណ្ណកោដិម គុ. មានចុងជាវិការៈនៃមាសតាន់, មានមាសជាដុំគួរដល់កិ.ដំ, គួរដល់កិ.ផែនូវមាសជាដុំ ។ -សេល-បព្វត បុំ. ភ្នំជាវិការៈនៃថ្មជាដុំ, ភ្នំជាវិការៈនៃថ្មតាន់, ភ្នំដែលធម្មជាតតាក់តែងជាថ្មតាន់ ។ -សេលសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយថ្មតាន់, ដូចជា ថ្មតាន់ ។ អន្លូងដែក, ញញួរ (ដូច លោហមុគ្គរ), មេឃ, របស់តាន់មានគងរគាំងជាដើម (តាឡាទិក), ជិត, តាន់ (ដូច និរន្តរ) ។ គុ. រឹង (ដូច កឋិន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដុំ, តាន់, មេឃ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
លោកានំ សន្តាបំ ហន្តីតិ ឃនោ មេឃោ, ហន ហិំសាយំ, អបច្ចយោ, ហស្ស ឃោ. ហនាយតេតិ ឃនោ មុគ្គរោ, ហន ហិំសាយំ, អបច្ចយោ, ហស្ស ឃោ. ហនតិ គច្ឆតីតិ ឃនំ និរន្តរំ, ហន គតិយំ, អ.