ឃុរ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភីមត្តសទ្ទេសុ ឃុរតិ ឃោរោ "គួរខ្លាច, គួរស្ញែង, ចេញសំឡេង, ស្រែក, ពោល" ភូ. ។