ឃោរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិដែលបុគ្គលតែងខ្លាច, ឬ ធម្មជាតញ៉ាំងភ័យឲ្យកើតឡើង, (ពន្លឹក, ក្លា, ក្លៀវក្លា, ក្លាំងក្លា, អង់អាច, មោះមុត); វិ. ឃុរយតិភឹសយតីតិ>ឃោរំ, ឃុរតិ ភយមុប្បាទយតីតិ>ឃោរំ ។ -តប គុ. មានតបៈដ៏ពន្លឹក, អ្នកមានតបៈដ៏ក្លា; វិ. ឃោរោ តបោ យស្ស សោ>ឃោរតបោ ។ -វិស គុ. មានពិសដ៏ពន្លឹក, មានពិសដ៏ក្លា ។ នបុំ. សេចក្ដីខ្លាច ភ័យសាមញ្ញ (ដូច ភេស្ម) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិប្បដិឃាតេ ឃោរតិ "កំចាត់ដំណើរទៅ, នៅ" ភូ. ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតដែលបុគ្គលតែងខ្លាច, ឬធម្មជាតញ៉ាំងភ័យឲ្យកើតឡើង, (ពន្លឺ, ក្លា, ក្លៀងក្លា, ខ្លាំងក្លា, អង់អាច, មោះមុត); វិ. ឃុរយតិ ភឹសយតីតិ>ឃោរំ ។ ឃុរតិ ភយមុប្បាទយតីតិ>ឃោរំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឃុរយតិ ហិំសយតីតិ ឃោរំ ភយានកំ, ឃុរ ហិំសាយំ, ណោ. ភយំ ឃុរតិ ឧប្បាទេតីតិ ឃោរំ, ឃុរ ឧប្បាទនេ, អបច្ចយោ. ឃុរតិ ភិំសយតីតិ ឃោរោ ឃោរំ, ឃុរ ភីមេ, ណោ.