ឃោស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឹកកង, កងរំពង, កិ.គឹកកង, ការស្រែកប្រកាស, ការឃោសនា; វិ. ឃោសនំ>ឃោសោ ។ សំលេងជាគ្រឿងគឹកកង; វិ. ឃោសេន្តិ ឯតេន វា ឯត្ថាតិ>ឃោសោ ។ -ប្បមាណិក គុ. អ្នកប្រកបដោយប្រមាណក្នុងសំលេងដ៏គឹកកង; វិ. ឃោសប្បមាណេន និយុត្តា>ឃោសប្បមាណិកា ។ ស្រុកនៃអ្នកចិញ្ចឹមគោ (ដូច គោបគាម), សំឡេង (ដូច រវ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឹកកង, កងរំពង, កិ.គឹកកង, ការស្រែកប្រកាស, ការឃោសនា; វិ. ឃោសនំ>ឃោសោ ។ សំលេងជាគ្រឿងគឹកកង; វិ. ឃោសេន្តិ ឯតេន វា ឯត្ថាតិ>ឃោសោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឃុសនំ ឃោសោ, ឃុស សទ្ទេ, ឃុសិ វិសទ្ទនេ វា, ណោ. ឃោសន្តិ ឯត្ថាតិ ឃោសោ, ឃុសធាតុ, ណោ. ឃុសតីតិ ឃោសោ, ឃុស សទ្ទេ, កត្តរិ ណ. ឃោសន្តិ ឯត្ថាតិ ឃោសោ. ឃោសោ ឯតេសមត្ថីតិ ឃោសា, អស្សត្ថ្យត្ថេ ណបច្ចយោ. ឃោសសទ្ទោ រវគោបាលគាមកត្ថាទីសុ វត្តតិ.