ចណ្ឌ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ជន) ដែលកាច, សាហាវ, ព្រហើន អ្នកកាច (ដូច ឧគ្គ), អ្នកខឹងខ្លាំង (ដូច អច្ចន្តកោធន); វិ. ចណ្ឌេតីតិ>ចណ្ឌោ ។ -ប្បជ្ជោត អ.ន. ស្ដេចឈ្មោះចណ្ឌប្បជ្ជោត ។ -សោតតីរ នបុំ. ឆ្នេរមានខ្សែទឹកដ៏កាច, ឆ្នេរនៃមេទឹកមានខ្សែទឹកដ៏កាច ។ -ហត្ថី បុំ. ដំរីកាច, ដំរីសាហាវ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលកាច, សាហាវ, ព្រហើន; វិ. ចណ្ឌតីតិ>ចណ្ឌោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ចណ្ឌេតីតិ ចណ្ឌោ ខរំ, អច្ចន្តកោធនោ ច, ចណ្ឌ កោបេ ចណ្ឌត្ថេ វា, អ កោ វា. ចណ្ឌតិ ចណ្ឌិក្កភាវំ ករោតីតិ ចណ្ឌំ, ចឌិ ចណ្ឌត្ថេ, អ, និគ្គហីតាគមោ. ចណ្ឌេតិ បីឡេតីតិ ចណ្ឌោ, ចឌិ បីឡនេ, កឌ្យាទីហិ កោ, និគ្គហីតញ្ច, ក្វចិ ធាតុអាទិនា កលោបោ.