ចណ្ឌាល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(មនុស្ស) ដែលកាច,-ព្រហើន,-បៀតបៀន, មនុស្សចណ្ឌាល (ដូច សំបាក); វិ. ចណ្ឌោតិ បីឡេតីតិ>ចណ្ឌាលោ ។ ឥ. ចណ្ឌាលី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(មនុស្ស) ដែលកាច, -ព្រហើន, -បៀតបៀន; វិ. ចណ្ឌេតិ បីឡេតីតិ>ចណ្ឌាលោ ។ ឥ. ចណ្ឌាលី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ចណ្ឌេតិ បីឡេតីតិ ចណ្ឌាលោ, ចណ្ឌ ចឌិ ចណ្ឌិក្យេ, បដាទីហ្យលន្តិ អលោ. មោគ្គល្លានេ បន ចណ្ឌបតា ណាលោតិ សុត្តេន ណាលោ. ចណ្ឌេ អលន្តិ ចណ្ឌាលោ, បាដិបទិកចណ្ឌ- នាមតោ អលបច្ចយោ. ឥមានិ ច ចណ្ឌាលស្ស នាមានិ ចណ្ឌាលប្លវមាតង្គា, ទិវាកិត្តិជនង្គមា, និសាទសបចា អន្តេ-, វាសី ចណ្ឌាលបុក្កុសាតិ.