ចប៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កក្កនេ ចបេតិ ចបយតិ "បបោសអង្អែល, លួងលោម, រម្ងាប់, សម្រាលទុក្ខ" (បា. អ.) ចុ. ។