ចយ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គតិយំ ចយតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។ ចយ.បុំ. កំពែង, ខឿន (ដូច ពន្ធន), ហ្វូង, ប្រជុំ, ពួក, គំនរ (ដូច រាសិ, និករ) ។