ចរិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(នបុំ., ឥ.) អំពើដែលបុគ្គលគប្បីប្រព្រឹត្ត, កិ.ប្រព្រឹត្តិ; វិ. ចរិតព្វន្តិ>ចរិយំ, ចរិណំ>ចរិយា ។ -ប្បដិបក្ខ គុ. (ធម៌) ជាប្រតិបក្សដល់កិ.ប្រព្រឹត្ត, ជាសត្រូវដល់កិ.ប្រព្រឹត្ត ។ -វស បុំ. អំណាចនៃកិ.ប្រព្រឹត្ត, អំណាចនៃអំពើដែលខ្លួនប្រព្រឹត្ត, អំណាចនៃចរិត ។ ឥ. ចរិយា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អំពើដែលបុគ្គគប្បីប្រព្រឹត្ត; វិ. ចរិតព្វន្តិ>ចរិយំ, ចរណំ>ចរិយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ចរន្តិ ឯតាយាតិ ចរិយំ ចរិយា, ចរ ចរណេ, ណ្យោ, ថិយំ អា, ឥការាគមោ, វុទ្ធិនិសេធោ. ចរណ ចរិយា, ចរ ចរណេ, យោ ថិយំ អា, ឦអាគមោ រស្សោ ច.