ចរ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចរណគតិកក្ខនេសុ ចរតិ ចរិយា ចរិយា ចរិតា ចារោ ចរោ ចរណំ "ប្រព្រឹត្ត, ត្រេចទៅ, ស៊ី, បរិភោគ" ភូ. ។ ចរោ ឬ ចារោ បុំ. "អ្នកស៊ើបការណ៍, អ្នកដឹងនូវបរប័ក្ខ" ។ ចរណ បុំ. "ជើង" ។ ចរហិ និ. បទបូរណនិបាត ។ ចរាចរោ បុំ. "ការត្រាប់ទៅមក" ។ ព្រហ្មចរិយំ នបុំ. "ការប្រព្រឹត្តនូវធម៌ដ៏ប្រសើរ" មាន ១០៖ ព្រហ្មចរិយំ នាម ទានវេយ្យាវច្ចបញ្ចសីលអប្បមញ្ញាមេថុនវិរតិសទារ សន្ដោសវិរិយឧបោសថង្គអរិយមគ្គសាសនវសេន ទសវិធំ ហោតិ (មង្គល ៤/១៩៣) ។ ចរធាតុប្រកបចូលនឹងឧបសគ្គៈមានន័យផ្សេងៗ៖ វិចរតិ សញ្ចរតិ "ត្រេចទៅផ្សេងៗ, សញ្ចរទៅ" (វិ+សំ+ចរ៑) អនុចរតិ "ប្រព្រឹត្តតាម, ដើរតាម" (អនុ+ចរ៑) ។ បរិចរតិ "ប្រព្រឹត្តជុំវិញ, បំរើ, ថែទាំ, ផ្គត់ផ្គង់" ន. ។ បរិចារកោ បុំ. "អ្នកបំរើ, បាវ", បាទបរិចារិកា ឥ. "ប្រពន្ធ" ។ (ចរ៑+ណ្វុ សូចិ) ។ បដិចរតិ "បិទបាំង" =បដិច្ចាទេតិ (បដិ+ចរ៑) ។ វិចារោ បុំ. "វិចារៈ, ការពិចារណា" (វិ+ចរ៑+ណ) ។ ឱចរកោ គុ. "អ្នកប្រព្រឹត្តថោកទាប" (ឱ+ចរ៑+ម) ។ អតិចរតិ "ប្រព្រឹត្តកន្លង, ល្មើស, ក្បត់, ផិត" (អតិ+ចរ៑) ។ ធម្មាតិចារី គុ. "អ្នកប្រព្រឹត្តកន្លងធម៌" អា. នរា ធម្មាតិចារិនោ (សង្កិច្ចជាតក) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មសំសយេ ចរេតិ ចរយតិ "ឥតសង្ស័យ..." ចុ. ។