ចិន្តេតព្វសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺ...គប្បីគិត,-គួរគិត, ត្រូវគិត ។បទានុក្រមធម្មបទគឺ...គប្បីគិត, -គួរគិត, -ត្រូវគិត ។