ចិរសន្ថុត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...សរសើរព្រមហើយអស់កាលយូរ, ដែលជិតដិតហើយអស់កាលយូរ, ដែលមូលមិត្រហើយអស់កាលយូរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...សរសើរព្រមហើយអស់កាលយូរ, ដែលជិតដិតហើយអស់កាលយូរ, ដែលមូលមិត្រហើយអស់កាលយូរ ។
គឺ...សរសើរព្រមហើយអស់កាលយូរ, ដែលជិតដិតហើយអស់កាលយូរ, ដែលមូលមិត្រហើយអស់កាលយូរ ។
គឺ...សរសើរព្រមហើយអស់កាលយូរ, ដែលជិតដិតហើយអស់កាលយូរ, ដែលមូលមិត្រហើយអស់កាលយូរ ។