ចុណ្ណ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បេរណេ ចុណ្ណេតិ ចុណ្ណយតិ "ធ្វើឲ្យល្អិត, ធ្វើឲ្យផង់" ចុ. ។ ចុណ្ណ គុ. "ដែលល្អិត, ផង់" ។ ចុណ្ណវិចុណ្ណ គុ. "ដែលល្អិតក្រៃលែង..." ។
បេរណេ ចុណ្ណេតិ ចុណ្ណយតិ "ធ្វើឲ្យល្អិត, ធ្វើឲ្យផង់" ចុ. ។ ចុណ្ណ គុ. "ដែលល្អិត, ផង់" ។ ចុណ្ណវិចុណ្ណ គុ. "ដែលល្អិតក្រៃលែង..." ។