ចោរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកលួច, អ្នកល្មួច ឬ អ្នកមានកិ.លួចជាប្រក្រតី (ចោរ (ដូច មោសក), ចោរេតីតិ>ចោរោ, ថេយ្យសីលមស្សាតិ វា>ចោរោ ។ -កម្ម នបុំ. ចោរកម្ម, កម្មរបស់ចោរ, កម្មជារបស់នៃចោរ ។ -គណ បុំ. ពួកនៃចោរ ។ -គ្គេហ នបុំ. ផ្ទះនៃចោរ, ផ្ទះជាទីដាក់នូវចោរ, ផ្ទះជាទីឃាំងទុកនូវចោរ, (គុក) ។ -ឃាតកម្ម នបុំ. កម្មនៃបុគ្គលអ្នកស្លាប់នូវចោរ ។ -ជេជ្ឋ បុំ. ចោរជាច្បង, ចោរជាធំ, នាយចោរ, មេចោរ ។ -ប្បបាតបព្វត បុំ. ភ្នំជាដែនញ៉ាំងចោរឲ្យធ្លាក់ចុះ, ភ្នំជាទីញ៉ាំងចោរឲ្យធ្លាក់ចុះ, ភ្នំជាទីទំលាក់ចុះនូវចោរ ។ -ប្បបាតមត្ថក បុំ. ទីបំផុតនៃប្រទេសជាទីញ៉ាំងចោរឲ្យធ្លាក់ចុះ, ទីបំផុតនៃជ្រោះជាទីទំលាក់នូវចោរ ។ -ភយ នបុំ. ភ័យអំពីចោរ, សេចក្ដីខ្លាចអំពីចោរ ។ -សទ្ទ បុំ. សំឡេងនៃចោរ, សូរនៃចោរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកលួច, អ្នកល្មួច ឬអ្នកមានកិ.លួចជាប្រក្រតី (ចោរ); វិ. ចោរេតីតិ>ចោរោ, ថេយ្យសីលមស្សាតិ វា>ចោរោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ចោរេតីតិ ចោរោ, ចុរ ថេយ្យេ, ណោ. ចោរី ចោរិកា វា, ថិយំ ឦ, ណ្វុ, ថិយំ អា.