ឆន្ន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុំ. នបុំ. គុ.) បញ្ញត្តិ គឺឈ្មោះ ដូចជា ភិក្ខុឈ្មោះឆន្នជាដើម, ទីស្ងាត់, សេចក្ដីស្ងាត់ (ដូច វិវិត្ត, រហោ) ។ នបុំ. សំពត់សម្រាប់ស្លៀកដណ្ដប់ (ដូច និវាសនបារូបន) ។ គុ. សមគួរ (ដូច បដិរូប), បិទបាំង (ដូច ឆាទិត), លាក់ទុក (ដូច និគូហិត) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឆទីយតេ ឆាទេតីតិ វា ឆន្នោ, ឆទ សំវរណេ, តោ, តស្ស អន្នោ. ឆាទេតិ ឯត្ថាតិ ឆន្នោ, ឆទ សំវរណេ, យុ, ទស្ស នោ, អការលោបោ. អច្ឆាទីយិត្ថាតិ ឆន្នោ. ឆទ អបវារណេ, តោ. ឯត្ថ ច តីសុ ឆន្នំ បតិរូបេ, ឆាទិតេ ច និគូហិតេ និវាសនបារុបនេ, រទោ បញ្ញត្តិយំ បុមេ.