ឆវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុគ្គល) សាបសូន្យចាកវត្ថុមានបាយនិងសំពត់ជាដើមផងចាកគុណមានសទ្ធាជាដើមផង (សព, សាកសព, ខ្មោច, សាកអសុភ ដូច កុណប), គុ. កខ្វក់, លាមក, ថោកទាប (ដូច លាមក); វិ. ឆវតិ ហាយតិ ឃាសច្ឆាទនាទីហិ សទ្ធាទិគុណេហិ ចាតិ>ឆវោ ។ -ទាហិកា ឥ. (ស្រី) អ្នកដុតនូវសព; វិ. ឆវំ ទហតីតិ>ឆវទាហិកា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(បុគ្គល) សាបសូន្យចាកវត្ថុមានបាយនិងសំពត់ជាដើមផង ចាកគុណមានសទ្ធាជាដើមផង (សព, សាកសព, ខ្មោច, គុ. កខ្វក់, លាមក, ថោកទាប); វិ. ឆវតិ ហាយតិ ឃាសច្ឆាទនាទីហិ សទ្ធាទិគុណេហិ ចាតិ>ឆវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឆវតិ អបនេតព្វភាវំ គច្ឆតីតិ ឆវោ ឆវំ, សទ្ទោយំ អនិត្ថិយំ, ឆវ ឆុ វា គតិយំ, អ. ឆវតិ តិន្តតិ លោហិតាសវបុព្វាទីហីតិ ឆវោ, ឆវ តិន្តនេ, អ. សោកំ ឆវតិ ឆិន្ទតីតិ ឆវោ, ឆវ ឆេទនេ. សវតិ វិការំ អាបជ្ជតីតិ ឆវោ, សវ វិការគតេ, អ, សស្ស ឆោ. ឆវសទ្ទោ បុល្លិង្គោ កុណបត្ថវាចកោ, សោ តុ តិលិង្គិកោ លាមកត្ថវាចកោ.