ឆិទ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ទ្វេធាករណេ ឆិន្ទតិ ឆេទនំ ឆិន្នោ "កាត់, ផ្ដាច់..." រុ. ។ ឆេត្តា ឆេទកោ បុំ. "អ្នកកាត់" ។ ឆេត្តុំ ន. "ការកាត, ដើម្បីកាត់" អា. កេសេ ឆេត្តុំ វដ្ដតិ-ស. ។

ឆិជ្ជនេ ឆិជ្ជតិ ឆិជ្ជនំ ឆេទោ "ដាច់, ឆ្លុះ, បែក" ទិ. ។ អា. សុត្តំ ឆិជ្ជតិ "សូត្រ" ដាច់-ស. ។