ឆេក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឈ្លាស, ប៉ិន, ប្រសប់, វាងវៃ,, អ្នកមានថ្វីដៃ, អ្នកប៉ិនប្រសប់ (ដូច បដុ) ។ -តា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកឈ្លាស... ។

បទានុក្រមធម្មបទ

ឈ្លាស, ប៉ិន, ប្រសប់, វាងវៃ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ឆិទតីតិ ឆេកោ ឆេកិកោ, ឆិទិ ទ្វិធាករណេ, អ, ទស្ស កោ, ឥស្សេ.