ជដិល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានផ្នួងសក់ (ដូច ជដាធរ); វិ. ជដាយស្ស អត្ថិសោ>ជដិលោ ។ -កុមារ បុំ. កុមារឈ្មោះជដិល ។ -ត្ថេរវត្ថុ នបុំ. រឿងនៃព្រះថេរៈឈ្មោះជដិល ។ -ព្រាហ្មណវត្ថុ នបុំ. រឿងនៃព្រាហ្មណ៍ឈ្មោះជដិល ។ -សេដ្ឋីបុំ. សេដ្ឋីឈ្មោះជដិល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានផ្នួងសក់ (ជដិល); វិ. ជដា យស្ស អត្ថិ សោ>ជដិលោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជដា អស្ស អត្ថីតិ ជដិលោ, តទស្សត្ថីតិ វី ចាតិ សុត្តេ ចគ្គហណេន ឥលោ, ជដីតិបិ បាឋោ, អស្សត្ថយត្ថេ ឦ.