ជនក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាពុក, បិតា (ដូច តាត); វិ. ជនេតីតិ>ជនកោ ។ -បិតា [ជនក+បិតា] បុំ. បិតាអ្នកញ៉ាំងកូនឲ្យកើត, បិតាបង្កើត; វិ. ជនកោ បិតា>ជនកបិតា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជនយតីតិ ជនកោ, ជន ជននេ, ណ្វុ. ជនេតីតិ ជនកោ បិតា, ជនិកា មាតា, ជនកំ កម្មំ, ជន ជននេ, ណិ, ការិតលោបោ, ករាទិត្វកោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អកោ. ជនយតិ បដិសន្ធិបវត្តីសុ វិបាក- កដត្តារូបានិ និព្វត្តេតីតិ ជនកំ, ជន និព្វត្តនេ, ណ្វុ. អយំ ជនកកម្មន្តិ អាគតនយោ. តត្ថ ជនេតិ ជនយតីតិ រូបានិ ចុធាទិគណំ បត្វា សុទ្ធកត្តុរូបានិ ភវន្តិ, ករោតីតិ ហិ តេសំ អត្ថោ, ហេតុកត្តុវសេនបិ តទត្ថោ វត្តព្វោ និព្វត្តេតីតិ.