ជនន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្ដីកើត, កំណើត (ដូច និព្វត្តិ) ។

កិ.កើត ឬ កិ.ញ៉ាំង...ឲ្យកើត; វិ. ជនិយតេ>ជននំ, ជនយិស្សតេ វា>ជននំ ។

ជនិយតេ ជនិយិស្សតេ វា ជននំ ជាតំ, ជន ជននេ, យុ. កុសលាកុសលំ ជនេតីតិ ជននោ, ជន ជននេ, កត្តរិ យុ.