ជនបទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផ្លូវនៃជន, ប្រទេសជាទីដល់នៃជន (ជនបទ, ប្រទេសដូចទេស); វិ. បជ្ជន្តិ ឯត្ថាតិ>បទោ, ជនានំបទោ>ជនបទោ ។ -កល្យា-ណី ឥ. (នាង...) មានគុណគឺបុគ្គលគប្បីរាប់ក្នុងជនបទ, អ្នកមានលំអរក្នុងជនបទ ។ -ចារិក គុ. ចារិកក្នុងជនបទ, ទីជាទីត្រាច់ទៅក្នុងជនបទ ។ -ចារិត្ត នបុំ. ភាវៈនៃជនត្រាច់ទៅក្នុងជនបទ; វិ. ជនបទេ ចរតីតិ>ជនបទចារី, ជនបទចារិនោ ភាវោ>ជនបទចារិត្តំ ។ -មនុស្ស បុំ. មនុស្សក្នុងជនបទ, មនុស្សអ្នកនៅក្នុងជនបទ ។ -វិហារ បុំ. វិហារ (វត្ត) ក្នុងជនបទ ។ -សេដ្ឋីបុំ. សេដ្ឋីក្នុងជនបទ,-នៅក្នុងជនបទ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ផ្លូវនៃជន, ប្រទេសជាទីដល់នៃជន (ជនបទ); វិ. បជ្ជន្តិ ឯត្ថាតិ>បទោ, ជនានំ បទោ>ជនបទោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជនានំ បទោ ទេសោ ជនបទោ. ជនា បជ្ជន្តិ គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ ជនបទោ, ជន សទ្ទូបបទ - បទ គតិម្ហិ, អ. ជនបទោតិ ឯកស្ស រញ្ញោ រជ្ជេ ឯកេកោ កោដ្ឋាសោ. អថវា ជនានំ មនុស្សានំ និវាសនដ្ឋានាទិភាវេន បតិដ្ឋាភូតោ ទេសវិសេសោ ជនបទោតិ វុច្ចតិ.